Około 220 r. p.n.e. pod panowaniem Qin Shi Huang, fragmenty już istniejących, wcześniejszych fortyfikacji z okresu rozbicia dzielnicowego zostały połączone i utworzyły wspólny system obronny przeciw inwazjom z północy. Budowa była kontynuowana aż do czasów dynastii Ming (1368-1644), kiedy to Wielki Mur stał się największą strukturą militarną na świecie. Wielki Mur jest największą budowlą starożytności zachowaną do dzisiaj. Ciągnie się na długości 6700 km.

Święta Góra Tai (Taishan w centralnej prowincji Shandong) była obiektem cesarskiego kultu w czasie blisko 2000 lat. Artystyczne arcydzieła współgrają tu w perfekcyjnej harmonii z naturalnym krajobrazem. Góra była zawsze źródłem inspiracji dla chińskich artystów i uczonych i jest symbolem dawnej chińskiej cywilizacji i wierzeń religijnych. Taishan to kolebka taoizmu, najstarszej chińskiej szkoły filozoficzno-religijnej. Pawilon Nieba został zbudowany w 1009 r. w czasie panowania dynastii Song, wewnątrz znajduje się 62-metrowy fresk przedstawiający drogę na szczyt góry. Najwyższe wzniesienie to Szczyt Nefrytowego Cesarza (1524 m.)

Miejsce najwyższej mocy podczas pięciu wieków historii Chin, Zakazane Miasto z parkami krajobrazowymi i wieloma budynkami (całość obejmuje 9999 pokojów, sal i komnat zawierających meble i wyroby artystyczne) stanowi bezcenne świadectwo chińskiej cywilizacji w czasie panowania dynastii Ming i Qing.
Muzeum Pałacowe będące częścią byłego Miasta Zakazanego to pałace, w których mieszkali cesarze w latach 1368-1911, uważane jest za najwymowniejszy przykład architektury pałacowej na świecie. Teren zajmowany przez pałace liczy ponad 720 tys. m². Pałace i znajdujące się w nich zabytki reprezentują najwspanialsze dzieła budownictwa i sztuki Chin czasów cesarskich.

Położone w strategicznym punkcie wzdłuż Jedwabnego Szlaku na skrzyżowaniu szlaków handlowych jak również religijnych, kulturalnych i intelektualnych wpływów. Groty Mogao w pobliżu oazy Dunhuang w prowincji Gansu liczą 492 jaskinie, w których znajduje się ponad 45 tys. m² fresków pochodzących z IV-XIV w. oraz gliniane posągi. Od lat 80-tych celem zabezpieczenia tego największego w Chinach zbioru malarstwa buddyjskiego, chińscy uczeni i badacze przy współpracy zagranicznych kolegów i instytucji prowadzą tutaj monitorowanie ekologiczne i meteorologiczne, obserwację niszczenia fresków i ich renowację.

Shi huang (zm. 210 p.n.e.), władca, który zjednoczył Chiny, został pochowany w otoczeniu słynnych terakotowych żołnierzy w centrum kompleksu, który miał odtworzyć plan urbanistyczny stolicy państwa - Xianyan. Nieduże figury różnią się między sobą, wraz z końmi, rydwanami i bronią są arcydziełami realizmu.
Terakotowe Wojsko w Grobowcu cesarza Qin Shihuang (wykop nr 1). Zbudowany przed 2200 laty grobowiec znajduje się u podnóża Góry Li w Lintongu, 30 km na wschód od Xi`anu. Jest to największy i najbardziej obfitujący w zabytki grobowiec cesarski na świecie. Od 1974 r. terakotowi żołnierze i konie - jak również konie i rydwany wykonane z brązu są systematycznie udostępniane zwiedzającym po rekonstrukcji.

Zhoukoudian, 42 km na zachód od Pekinu. Tutaj w 1929 r. paleontolog Pei Wenzhong odnalazł pierwszą kość policzkową małpoluda chińskiego. Odkrył w ten sposób szczątki Sinanthropus pekinensis (który żył w środkowym plejstocenie) wśród innych pozostałości w tym Homo sapiens sprzed 18,000-11,000 p.n.e. Do dzisiaj odnaleziono kolejne 6 fragmentów kości sinantropa, kamienne narzędzia i ślady ognia na kamieniach. Zhoukoudian jest głównym w Chinach stanowiskiem służącym do badań nad powstaniem i rozwojem człowieka.

Huangshan (Żółte Góry) , uważane w sztuce i literaturze za najpiękniejsze góry Chin (np. Shanshui styl „mountain and water” - poł. XVI w.)
Góry Huang - ponad 90-kilometrowy łańcuch górski biegnący równolegle do biegu Jangcy w prowincji Anhui, należy do najsłynniejszych obiektów krajobrazowych Chin. Schodkowo wyrastające szczyty, zieleń sosen, gorące źródła i grube pokrywy chmur uczyniły ją celem wędrówek wiele stuleci temu. Cały łańcuch górski składa się z 72 szczytów, z czego 31 przekracza wysokość 1500 m., a najwyższy Szczyt Lotosu - 1800 m. Góry te stanowią unikatowy obiekt do badań geologicznych nad czwartorzędem.

Rozciągająca się na obszarze ponad 72,000 ha w północnej części prowincji Sichuan, dolina Jiuzhaigou osiąga wysokość ponad 4,800m, obejmując różne ekosystemy leśne.
Położony w wysokich górach i na płaskowyżu, rezerwat natury Jiuzhaigou w prowincji Sichuan urzeka ośnieżonymi szczytami gór, przepastnymi lasami, jeziorami, rzekami, wodospadami. Nazwę swą zawdzięcza dziewięciu tybetańskim wioskom położonym wzdłuż kotliny w powiecie Naping. Kotlina o długości 50 km uważana jest za jeden najpiękniejszy w Chinach terenów krajobrazowych nie tylko ze względu na walory przyrodnicze (140 gatunków ptaków, stanowisko pandy wielkiej), ale też dzięki zachowanym tu obyczajom i tybetańskim zwyczajom.

Położona w płn.-zach. prowincji Sichuan, dolina Huanglong składa się z wiecznie ośnieżonych szczytów i najbardziej na wschód wysunięty chiński lodowiec. W dodatku prócz górskiego pejzażu i wielu ekosystemów leśnych można tu znaleźć spektakularne formacje skalne, wodospady i gorące źródła. Teren zamieszkują zagrożone gatunki zwierząt włączając w to pandę wielką i seczuańskie ostronose małpy.
Tarasy wapienne są główną atrakcją rezerwatu krajobrazowego Huanglong w prowincji Sichuan. Ciągną się one na płaskowyżu położonym 3 tys. m. n.p.m. doliną o długości 7,5 km i wyglądają jak pas z zielonych płytek nefrytu składający się 3400 stawów i jeziorek.

Malowniczy obszar obejmujący ponad 26,000 ha w chińskiej prowincji Hunan. Miejsce jest zdominowane przez ponad 3,000 wąskich piaskowcowych kolumnowych turni skalnych i szczytów ponad 200 m wysokości. Pomiędzy wierzchołkami leżą jary i wąwozy ze strumieniami i wodospadami, 40 grotami i dwoma szerokimi naturalnymi mostami.
Rezerwat leśny Zhangjiajie jest królestwem kwarcu, lasu, piaskowych skał, mrocznych borów i wapiennych jaskiń. Tętni w nim bujne życie roślin i zwierząt, w tym zagrożonych gatunków.

Góra Resort z letnim pałacem dynastii Qing, w prowincji Hebei, który został zbudowany pomiędzy 1703 a 1792, to obszerny kompleks pałaców, budynków administracyjnych i ceremonialnych. Świątynie zbudowane w różnych stylach architektonicznych i cesarskie ogrody łączą się harmonijnie tworząc wspólny krajobraz jeziorami, pastwiskami i lasami.
Jedna z Ośmiu Świątyń Zewnętrznych letniej rezydencji cesarskiej w Chengde - Świątynia Przodków Putuo, zwana „Małym Pałacem Potala” (właściwy znajduje się w Tybecie). Otoczona górami prowincji Hebei, w Chinach Północnych, rezydencja umożliwiała cesarzom dynastii Qing /1644-1911/ odetchnąć od letnich upałów stolicy. Świątynia na zdjęciu zbudowana została w 1770 r. dla uczczenia 60. urodzin cesarza Qianlong.

Świątynia, mauzoleum i dom rodzinny Konfucjusza, wielkiego filozofa, polityka i wychowawcy z V-VI w. p.n.e.. znajduje się w Qufu w prowincji Shandong. Świątynia zbudowana dla upamiętnienia Konfucjusza w 478 r. p.n.e. została zniszczona i zrekonstruowana. Dziś obejmuje ponad 100 budynków. Mauzoleum zawiera grób Konfucjusza i szczątki jego 100,000 potomnych. Niewielki dom rodziny Kong rozszerzył się w gigantyczną arystokratyczną rezydencję z 152 budynkami. Kompleks pomników Qufu zachował swoją wyjątkową wartość artystyczną dzięki pobożności cesarzy chińskich podczas ponad dwóch tysiącleci.

Pałace i świątynie, które tworzą rdzeń kompleksu świeckiego i religijnego są przykładem rozwiązania architektonicznego i artystycznego chińskich dynastii Yuan, Ming i Qing. Położony w malowniczej dolinie na zboczach Gór Wudang w prowincji Hubei został zbudowany jako zorganizowany kompleks w czasie panowania dynastii Ming (XIV-XVII w.), zawiera także taoistyczne budynki z VII w. Zabudowania klasztoru na szczycie Tianzhu Góry Wudong - świętej góry taoizmu. Na samym szczycie znajduje się budynek kryty blachą miedzianą w 1416 r.

Potala, letni pałac dalaj lamów od VII w. symbolizuje tybetański buddyzm i pełni centralną rolę w tradycyjnej administracji Tybetu. Kompleks zawierający Pałac Biały i Czerwony i budynki dodatkowe, zbudowany został w centrum doliny Lhasa na wysokości 3,700 m. Również świątynny klasztor Jokhang z VII w. jest wyjątkowym buddyjskim kompleksem. Letni pałac dalaj lamy, Norbulingka zbudowany w XVIII w. jest arcydziełem tybetańskiej sztuki. Ogromne wrażenie sprawia piękno i oryginalność architektury tych trzech miejsc, ich bogata ornamentyka i harmonijne współistnienie z naturalnym otoczeniem.
Pałac, pełen unikatowych zabytków rzemiosła i kultury zbudowano na siedzibę dalajlamów. Od XVII w. stanowił centrum adm., rel. i polit. tybetańskich mnichów buddyjskich.

Góra Lu (Lushan) w Jiangxi, to jedno z duchowych centrów chińskiej cywilizacji. Świątynie buddyjskie i taoistyczne wraz z ośrodkiem religii konfucjańskiej, gdzie nauczało wielu dawnych mistrzów.
Z Bramy Hanfan widać odległe jezioro Boyang i miasto Jiujiang nad rzeką Jangcy. Góry Lu od stuleci były schronieniem dla poetów, malarzy i polityków, z których wielu pozostawiło na skałach gór swoje inskrypcje kaligraficzne.

Góra Emei w południowo-zachodniej prowincji Sichuan, wznosi się na wys. 3099m n.p.m., i jest jedną z czterech świętych gór buddyzmu w Chinach. Pierwsza buddyjska świątynia została zbudowana w I w. n.e. w pięknym otoczeniu tej góry. Emei słynie z „najwspanialszych na świecie turni i wierchów”. Na górze znajdują się liczne zabytki historyczne takie, jak Skała Ofiarowania Życia, Świątynia Dziesięciu Tysięcy Lat, czy Świątynia Witająca Kraj. Na Złotym Wierchu turyści lubią obserwować jak promienie wschodzącego słońca przebijając się przez chmury tworzą „iluminację buddów”.
Wielki Budda z Leshan, największy rzeźbiony w skale wizerunek Buddy na świecie jest wysoki na 71 m. Znajduje się przy zlewisku trzech rzek - Minjiang, Qingyi i Dadu w południowo-zachodniej prowincji Sichuan. Wykuwanie posągu zaczął w 713 r. słynny mnich Hai Tong, a całość została ukończona w 803 r. pod nadzorem urzędnika Wei Gao. Pracownie konserwacji zabytków badają obecnie metody zachowania zabytku niszczejącego z powodu erozji.
Góra Emei wyróżnia się także przez wielka różnorodność flory, począwszy od strefy subtropikalnej aż do iglastych lasów subalpejskich, niektórych ponad tysiącletnich.

Położone nad rzeką Jinsha u stóp Góry Yulong (24000 m n.p.m.) miasto Lijiang w prowincji Yunnan swój początek bierze w X wieku. Od 1288 do 1730 r. było stolicą królestwa Mu, założonego przez lud Naxi. Przy zachowaniu willi sprzed 800 lat udało się ochronić unikatowe środowisko naturalne, architekturę oraz historię, kulturę i obyczaje miejscowej mniejszości narodowej Naxi. Jest żywym muzeum umożliwiającym studia nad rozwojem urbanistyki i budownictwa oraz dziejów Naxi. Lijiang posiada system zaopatrywania w wodę niezmiernie skomplikowany i pomysłowy, który zawsze funkcjonuje skutecznie.

Ping Yao jest wyjątkowo dobrze zachowanym przykładem tradycyjnego chińskiego miasta Han, założonego w XIV w. Poprzez swój urbanistyczny kształt pokazuje ewolucję stylów architektonicznych i planowania miejskiego w cesarskich Chinach w ciągu pięciu stuleci.
Wielu mieszkańców Pingyao mieszka w zabytkowych domach zbudowanych przez ich przodków. Miasto Pingyao w prowincji Shanxi jest siedzibą powiatu od chwili wprowadzenia tej jednostki administracyjnej w 221 r. p.n.e. Dobrze zachowane starożytne miasto zachwyca murami miejskimi, starymi uliczkami, sklepikami, świątyniami i domami mieszkalnymi. Na powierzchni 2, 25 km² mieszka 42 tys. osób.

To w Suzhou narodziła się chińska sztuka projektowania ogrodów takimi elementami jak sadzawki, małe wzgórza, odpowiednio ukształtowane kamienie, tarasy, drzewa i kwiaty. Ogród Wangshi (Mistrza Sieci) w Suzhou w prowincji Jiangsu. W XII wieku była to rezydencja cesarskiego urzędnika Shi Zhenzhi. przebudowano ją w XVIII w. Wokół stawu postawiono budynki , zasadzono drzewa i kwiaty. Wszystkie framugi drzwi i ramy okienne są rzeźbione, a przez park biegną liczne kręte ścieżki. Klasyczny chiński wygląd ogrodu pokazuje naturalny pejzaż w miniaturze w 9 ogrodach historycznego miasta Suzhou.

Pałac Letni w Beijingu, znajdujący się na przedmieściach stolicy służył jako letnia rezydencja cesarzom dynastii Qing. Zbudowany w 1750 r., został zniszczony w 1860 r. przez wojska interwencyjne Anglii i Francji i odbudowany na oryginalnych fundamentach w 1888 r. Zajmuje ok. 290 ha. Naturalny pejzaż wzgórz i otwartej wody ze sztucznymi wytworami takimi jak pawilony, pałace, świątynie i mosty uformowane w harmonijną całość o wybitnej estetycznej wartości.

Słynna Świątynia Modłów o Plony znajduje się na terenie stołecznej Świątyni Nieba. Zbudowana w 1420 r. na obszarze 2,7 mln. m². Świątynia Nieba służyła do 1911 r. cesarzom jako miejsce składania ofiar Niebu i zanoszenia modłów o bogate plony. Jest to największy obiekt sakralny w Chinach. Arcydzieło architektury i krajobrazu. Kompleks budynków kultowych umieszczonych w ogrodzie i otoczonych przez drzewa sosnowe. Globalny układ Świątyni Nieba symbolizuje stosunek pomiędzy ziemią a niebem - światem ziemskim i boskim - esencję chińskiej kosmogonii a także szczególna role cesarza w tych relacjach.

Góra Wuyi w prowincji Fujian jest kolebką neokonfucjanizmu (XI w n.e.) - doktryny dominującej we wschodnich i południowo-wschodnich krajach azjatyckich podczas wielu wieków. Zawiera serię archeologicznych stanowisk włączając w to miasto Han założone w I w. p.n.e. i świątynie. Rzuca się w oczy piękno wąwozów Rzeki Dziewięciu Zakrętów z licznymi klasztorami i świątyniami.

Jeden z najsłynniejszych chińskich zespołów jaskiń, we wnętrzu których wyrzeźbiono posągi z panteonu buddyjskiego. Strome stoki regionu Dazu zawierają wyjątkowe serie rzeźb skalnych datowanych na okres IX-XIII w. Są niezwykłe z wielu powodów: wartości estetycznej, bogactwa tematyki świeckiej i religijnej a także wpływu na życie codzienne w ówczesnych Chinach. Dostarcza wybitnych dowodów na harmonijne współistnienie buddyzmu, taoizmu i konfucjanizmu.

Budowa systemu nawadniania Dujiangyan rozpoczęła się w III w. p.n.e. System ten wciąż kontroluje wody rzeki Minjiang i rozdziela je do żyzne pola równiny Chengdu. Góra Qingcheng to kolebka taoizmu.

Dwie tradycyjne wioski Xidi i Hongcun, które zachowały w dużym stopniu wygląd autentyczny. Układ ulic, ich architektura jak również włączenie domów w sieć zaopatrzenia w wodę są to unikalne.

Groty i nisze skalne Longmen zawierają najszerszą i najbardziej imponującą kolekcję chińskiej sztuki Północnej Dynastii Wei i Dynastii Tang (316- 907). Prace te całkowicie poświęcone religii buddyjskiej, reprezentują wysoki poziom chińskiej rzeźby skalnej. Arcydziełem w tym zespole jest zestaw płaskorzeźb znajdujących się w Świątyni składania Czci Buddzie (fengxian si) z czasów dynastii Tang. Pośrodku tej jaskini siedzi 18-metrowy Wielki Budda, u jego boków znajdują się jego dwaj uczniowie, a także strażnicy niebios i obrońcy wiary.

Cesarskie Grobowce Ming i Qing to miejsce gdzie natura została zmodyfikowana przez ludzki umysł, wybrane zostało zgodnie z zasadami geomancji (Fengshui) aby pomieścić wiele budynków tradycyjnej architektury. Ilustrują one ciągłość pięciu wieków historii i rozwiązania specyficzne dla feudalnych Chin.

Zespół posągów w Grotach Yungang (Datong w prowincji Shanxi) jest arcydziełem wczesnej chińskiej sztuki jaskiniowej. Sztuka grot Yungang reprezentuje udane połączenie buddyjskiej sztuki symbolicznej z tradycjami południowej i centralnej Azji, która rozpoczęła się w V w. pod cesarskimi auspicjami. Groty Yungang obejmują 252 jaskinie i 51,000 posągi i reprezentują niezwykłe osiągnięcie buddyjskiej sztuki skalnej V i VI stulecia. Pięć grot stworzonych przez Tan Yao, z ich ścisłą harmonią, układem i stylem tworzy klasyczne arcydzieło chińskiej sztuki buddyjskiej.

Składa się z 8 geograficznych obszarów chronionych w granicach Parku Narodowego Trzech Rzek w górskiej płn.-zach. prowincji Yunnan, obejmuje 1.7 mln. ha i trzy wielkie rzeki Azji : Yangtze (Jinsha), Mekong i Salween płynące równolegle względem siebie z północy na południe poprzez strome wąwozy, miejscami 3,000 głęb. i otoczone przez ośnieżone szczyty ponad 6000 m. wys.

Witryna poświęcona kulturze chińskiej działa już na tym serwerze od paru lat, jednak obecnie przedstawiam jej nową odsłonę.